Alors j'ai retrouvé un ou deux vieux sonnets..je sais tu n'aimes pas les sonnets,je sais..
Another Christian movie...blah blah blah
Εντελώς συμπτωματικά ανοίγω σήμερα την εφημερίδα και πέφτω πάνω σε αυτό.
<παρένθεση>Αρχίζω σιγά σιγά να πιστεύω πως κάτι θέλει να μου πεί αυτή η γυναίκα..σημειωτέο δε πως σήμερα είναι η ονομαστική μου[γέεϊ] but truly now, αν τύχει να ξαναδώ wtf spooky όνειρο με μαύρη μορφή καλόγριας να στέκει να μου μιλάει και απο μέσα μου να μην βγαίνει άχνα...θα αρχίσω να ανησυχώ πααάρα πολύ,lolz!!< / παρένθεση>
Δεν είναι η πρώτη[ούτε και η τελευταία φαντάζομαι]ταινία που γυρίζεται γι'αυτό τον τόσο "άγιο" τόπο, γεγονός που με βάζει σε σκέψεις πως ακόμα και αυτές οι "επιχειρήσεις" πλήγηκαν απο την οικονομική κρίση..και δεν εκπλήσσομαι.Η Λούρδη ως επι τω πλείστω αποτελείται απο ξενοδοχειακές εγκαταστασεις για τον εκατοντάδες κόσμο που συρρέει κάθε χρόνο για προσκύνημα και φυσικά τα μικρομαγαζάκια που ζούν απο αυτό το εμπόριο που εκμεταλλεύται την ανθρώπινη αδυναμία.
Έχουν αναφερθεί τόσες και τόσες ιστορίες για τα θαυματουργά νερά που έσωσαν παράλυτο κόσμο αλλά θα πώ για πολλοστή φορά πως δεν συγκινούμαι διόλου μα διόλου με το φαινόμενο "πίστη" σε συνδυασμό πάντα με τη λέξη "θρησκεία"..ειδικά όταν αυτό αποτελεί βασικό θέμα ταινίας.
Και δεν είμαι καθόλου αντίθετη με τον τουρισμό..τους ρασοφόρους θέλω να κρεμάσω με μεγάλη μου χαρά..το μέρος είναι πανέμορφο και για άλλα πράγματα.
Analyze this
Είσαι στην ηλικία των 15 και δεν ψάχνεσαι. Αυτο που θέλεις το έχεις μπροστά σου. Το θέλεις χωρίς κάποιο ιδιαίτερο εγκεφαλικό κάψιμο. Δεν είναι ανασφάλειες, δεν είναι τάσεις. Είναι έλξη. Βιώνεις συναισθήματα.
To Naissance des Pieuvres το ανακάλυψα εντελώς τυχαία ψάχνωντας το Trahison. Νομίζω πως όλοι μας λίγο πολύ έχουμε ζήσει μια παρόμοια κατάσταση. Εν αντιθέση οι ανασφάλειες εδώ πηγάζουν απο το άτομο που σχηματίζει λανθασμένες εικόνες. Γιατί απλά «πρέπει». Τι πρέπει jaisus?
Είναι απο αυτές τις ταινίες που σε κάνουν να αναρωτιέσαι στο τέλος ποιο είναι το θύμα. Ίσως και οι τρείς χαρακτήρες να είναι θύματα της ίδιας τους της αδυναμίας και εδώ δεν θα συνεχίσω coz I suck analyzing :Ρ.
Οι προβληματισμοί μου επικεντρώνονται στο πόσο taboo είναι ακόμα μερικές επιλογές και στο πόσο εσύ σπάς ακόμα το κεφάλι σου να νοήσεις πως μερικά πράγματα δεν πηγάζουν απο πολύπλοκες συμπεριφορές,ψυχολογικά και όσα σκατά αναλύεις γιατί δεν γνωρίζεις.
Είναι τόσο απλό όσο δεν μπορείς να το δεχτείς.
Εσύ και εσύ και εσύ.
Είναι τόσο απλό όσο δεν μπορείς να το δεχτείς.
Εσύ και εσύ και εσύ.
The video was made without film cameras -- it consists of over 5,000 still photographs shot on Nikon D30s. There are no special effects; all of the light trails were created by hand, with up to eight individual "light animators" flashing LEDs and flashlights on and off over a long (8 second) shot exposure.
excellent!
για να εμπεδώνουμε..
It's certainly not being an artiste
that playing the piano
It's certainly not being a poet
that bothering a little girl
sitting by the side of the Styx
I'm such no funny
that the tears drop from my eyes
and you, bloody guy, you're laughing
You're laughing and i'm crying
so we might not understand anything
We are all idiots
we are mental defective
What rescues us is the style
ambiguity and also paradox
and that's enough
We might have taken the wrong planet
I don't even know where we are
Producers find that good
You and me we know actually
we are not far from hell
*το σηκώνει το κλίμα
On a besoin d'amour
Σκάψε,σκάψε ανακαλύπτεις ωραία πράγματα που έχουν ξεχαστεί σε ένα πεθαμένο club[2003 means ήμουν τσιπιρίκι]. Μιλάμε για αναλύσεις και ψυχαναλύσεις.Θα μπορούσα να παραθέσω την σελίδα της Don που έγραφε τόσα και τόσα..αλλα δεν λειτουργεί πλέον. Κλέβω όμως ένα όμορφο αποσπασμα..απο το τότε όμορφο κάψιμο.
*text by Doncema
Οι πρώτες φήμες περί ομοφυλοφιλίας της Μυλεν δημιουργούνται κιόλας από την εποχή του Maman a tort και τους περίφημους στίχουs:
"1 η μαμα εχει αδικο
2. ο έρωτας είναι ωραίος
3. η νοσοκόμα κλαίει
4. την αγαπάω"
*text by Doncema
Οι πρώτες φήμες περί ομοφυλοφιλίας της Μυλεν δημιουργούνται κιόλας από την εποχή του Maman a tort και τους περίφημους στίχουs:
"1 η μαμα εχει αδικο
2. ο έρωτας είναι ωραίος
3. η νοσοκόμα κλαίει
4. την αγαπάω"
Για πολλούς το Maman a tort είναι ένα σαπφικό τραγούδι. Ωστόσο άλλοι αναλύοντας το ψυχαναλυτικά (κάτι που δικαιολογείται άλλωστε και από την εικόνα του Freud στο τέλος του κλίπ), βλέπουν στο πρόσωπο της νοσοκόμας ένα μητρικό υποκατάστατο και όχι αναγκαστικά μια ερωτική παρτενερ. Στο επίπεδο του υποσυνείδητου βέβαια δεν υπάρχουν φραγμοί, αλλά τίποτα δεν είναι και όπως φαίνεται αρχικά να είναι.
Η μυλέν γίνεται icone gay το 1987 με το sans contrefacon... τραγούδι που θ'αποτελέσει και τη b.o του φιλμ Pedale douce (=γλυκειά αδερφή). Ωστόσο το τραγούδι αυτο αναφέρεται περισσότερο στην επιθυμία της Μυλέν να μην έχει φύλο (asexualité) παρά σε μια καθαρή ομοφυλοφιλική δήλωση από τη μεριά της. Μιλώντας για τη ζωή της, η Μυλέν περιγράφει τον εαυτό της σαν ένα αγοροκόριτσο και σίγουρα στα εφηβικά της χρόνια ένιωσε αμηχανία ως προς το θέμα του φύλου, κάτι που δηλώνεται και στο πρόσωπο της Λιμπερτίν. Η Λιμπερτίν ντύνεται με αντρικά ρούχα. Στην αρχή του Pourvu qu'elles soient douces παρακολουθούμε ένα χαρακτηριστικό διάλογο όπου οι δύο άγγλοι στρατιώτες διστάζουν για το αν είναι αγόρι ή κορίτσι. Τα παραδείγματα είναι πολλά, ακόμη και sto clip του Desenchantee.
H Mylene γίνεται οριστικά "γυναίκα" με το Anamorphosee. Αυτό δε σημαίνει σε τίποτα ότι εγκαταλείπει τη "σχέση" της με την ομοφυλόφιλη κοινότητα που βρίσκει sto XXL έναν ύμνο για την ανεκτικότητα στον ερωτικό τομέα.
Με λίγα λόγια, η μεγάλη προσφορά της Μυλεν στα θέματα αυτά είναι οτι από τα μέσα κιόλας της δεκαετίας του 80 δήλωσε αν όχι τη ταυτισή της τουλάχιστον τη συμπαράσταση τους ομοφυλόφιλους. Και τα χρόνια αυτά δεν ήταν τυχαία. Γιατί η κατα τ'αλλα "προοδευτική" κοινωνία μας θεωρούσε ακόμη το AIDS ως "νόσο των ομοφυλοφίλων"..
Τώρα ως προς τις διάφορες φήμες, είναι απλώς φήμες που υποκινούνται πολλές φορές και απ'τους ίδιους τους φαν, ιδιαίτερα εκείνους που αναζητούν στη μυλεν μια εικόνα εναρμονισμένη με τη δική τους ..
Σημασία έχει αυτο που λέει η ίδια η μυλέν και μάλιστα μέσα από το έργο της . Είτε από τη μια πλευρά, είτε από την άλλην, αυτο που έχει σημασία είναι ο σεβασμός και η έλλειψη ανούσιων διαχωρισμών γιατι όλοι στο βάθος "on a besoin d'amour"(=έχουμε ανάγκη απο αγάπη)!
Η μυλέν γίνεται icone gay το 1987 με το sans contrefacon... τραγούδι που θ'αποτελέσει και τη b.o του φιλμ Pedale douce (=γλυκειά αδερφή). Ωστόσο το τραγούδι αυτο αναφέρεται περισσότερο στην επιθυμία της Μυλέν να μην έχει φύλο (asexualité) παρά σε μια καθαρή ομοφυλοφιλική δήλωση από τη μεριά της. Μιλώντας για τη ζωή της, η Μυλέν περιγράφει τον εαυτό της σαν ένα αγοροκόριτσο και σίγουρα στα εφηβικά της χρόνια ένιωσε αμηχανία ως προς το θέμα του φύλου, κάτι που δηλώνεται και στο πρόσωπο της Λιμπερτίν. Η Λιμπερτίν ντύνεται με αντρικά ρούχα. Στην αρχή του Pourvu qu'elles soient douces παρακολουθούμε ένα χαρακτηριστικό διάλογο όπου οι δύο άγγλοι στρατιώτες διστάζουν για το αν είναι αγόρι ή κορίτσι. Τα παραδείγματα είναι πολλά, ακόμη και sto clip του Desenchantee.
H Mylene γίνεται οριστικά "γυναίκα" με το Anamorphosee. Αυτό δε σημαίνει σε τίποτα ότι εγκαταλείπει τη "σχέση" της με την ομοφυλόφιλη κοινότητα που βρίσκει sto XXL έναν ύμνο για την ανεκτικότητα στον ερωτικό τομέα.
Με λίγα λόγια, η μεγάλη προσφορά της Μυλεν στα θέματα αυτά είναι οτι από τα μέσα κιόλας της δεκαετίας του 80 δήλωσε αν όχι τη ταυτισή της τουλάχιστον τη συμπαράσταση τους ομοφυλόφιλους. Και τα χρόνια αυτά δεν ήταν τυχαία. Γιατί η κατα τ'αλλα "προοδευτική" κοινωνία μας θεωρούσε ακόμη το AIDS ως "νόσο των ομοφυλοφίλων"..
Τώρα ως προς τις διάφορες φήμες, είναι απλώς φήμες που υποκινούνται πολλές φορές και απ'τους ίδιους τους φαν, ιδιαίτερα εκείνους που αναζητούν στη μυλεν μια εικόνα εναρμονισμένη με τη δική τους ..
Σημασία έχει αυτο που λέει η ίδια η μυλέν και μάλιστα μέσα από το έργο της . Είτε από τη μια πλευρά, είτε από την άλλην, αυτο που έχει σημασία είναι ο σεβασμός και η έλλειψη ανούσιων διαχωρισμών γιατι όλοι στο βάθος "on a besoin d'amour"(=έχουμε ανάγκη απο αγάπη)!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




