Σκάψε,σκάψε ανακαλύπτεις ωραία πράγματα που έχουν ξεχαστεί σε ένα πεθαμένο club[2003 means ήμουν τσιπιρίκι]. Μιλάμε για αναλύσεις και ψυχαναλύσεις.Θα μπορούσα να παραθέσω την σελίδα της Don που έγραφε τόσα και τόσα..αλλα δεν λειτουργεί πλέον. Κλέβω όμως ένα όμορφο αποσπασμα..απο το τότε όμορφο κάψιμο.
*text by Doncema
Οι πρώτες φήμες περί ομοφυλοφιλίας της Μυλεν δημιουργούνται κιόλας από την εποχή του Maman a tort και τους περίφημους στίχουs:
"1 η μαμα εχει αδικο
2. ο έρωτας είναι ωραίος
3. η νοσοκόμα κλαίει
4. την αγαπάω"
*text by Doncema
Οι πρώτες φήμες περί ομοφυλοφιλίας της Μυλεν δημιουργούνται κιόλας από την εποχή του Maman a tort και τους περίφημους στίχουs:
"1 η μαμα εχει αδικο
2. ο έρωτας είναι ωραίος
3. η νοσοκόμα κλαίει
4. την αγαπάω"
Για πολλούς το Maman a tort είναι ένα σαπφικό τραγούδι. Ωστόσο άλλοι αναλύοντας το ψυχαναλυτικά (κάτι που δικαιολογείται άλλωστε και από την εικόνα του Freud στο τέλος του κλίπ), βλέπουν στο πρόσωπο της νοσοκόμας ένα μητρικό υποκατάστατο και όχι αναγκαστικά μια ερωτική παρτενερ. Στο επίπεδο του υποσυνείδητου βέβαια δεν υπάρχουν φραγμοί, αλλά τίποτα δεν είναι και όπως φαίνεται αρχικά να είναι.
Η μυλέν γίνεται icone gay το 1987 με το sans contrefacon... τραγούδι που θ'αποτελέσει και τη b.o του φιλμ Pedale douce (=γλυκειά αδερφή). Ωστόσο το τραγούδι αυτο αναφέρεται περισσότερο στην επιθυμία της Μυλέν να μην έχει φύλο (asexualité) παρά σε μια καθαρή ομοφυλοφιλική δήλωση από τη μεριά της. Μιλώντας για τη ζωή της, η Μυλέν περιγράφει τον εαυτό της σαν ένα αγοροκόριτσο και σίγουρα στα εφηβικά της χρόνια ένιωσε αμηχανία ως προς το θέμα του φύλου, κάτι που δηλώνεται και στο πρόσωπο της Λιμπερτίν. Η Λιμπερτίν ντύνεται με αντρικά ρούχα. Στην αρχή του Pourvu qu'elles soient douces παρακολουθούμε ένα χαρακτηριστικό διάλογο όπου οι δύο άγγλοι στρατιώτες διστάζουν για το αν είναι αγόρι ή κορίτσι. Τα παραδείγματα είναι πολλά, ακόμη και sto clip του Desenchantee.
H Mylene γίνεται οριστικά "γυναίκα" με το Anamorphosee. Αυτό δε σημαίνει σε τίποτα ότι εγκαταλείπει τη "σχέση" της με την ομοφυλόφιλη κοινότητα που βρίσκει sto XXL έναν ύμνο για την ανεκτικότητα στον ερωτικό τομέα.
Με λίγα λόγια, η μεγάλη προσφορά της Μυλεν στα θέματα αυτά είναι οτι από τα μέσα κιόλας της δεκαετίας του 80 δήλωσε αν όχι τη ταυτισή της τουλάχιστον τη συμπαράσταση τους ομοφυλόφιλους. Και τα χρόνια αυτά δεν ήταν τυχαία. Γιατί η κατα τ'αλλα "προοδευτική" κοινωνία μας θεωρούσε ακόμη το AIDS ως "νόσο των ομοφυλοφίλων"..
Τώρα ως προς τις διάφορες φήμες, είναι απλώς φήμες που υποκινούνται πολλές φορές και απ'τους ίδιους τους φαν, ιδιαίτερα εκείνους που αναζητούν στη μυλεν μια εικόνα εναρμονισμένη με τη δική τους ..
Σημασία έχει αυτο που λέει η ίδια η μυλέν και μάλιστα μέσα από το έργο της . Είτε από τη μια πλευρά, είτε από την άλλην, αυτο που έχει σημασία είναι ο σεβασμός και η έλλειψη ανούσιων διαχωρισμών γιατι όλοι στο βάθος "on a besoin d'amour"(=έχουμε ανάγκη απο αγάπη)!
Η μυλέν γίνεται icone gay το 1987 με το sans contrefacon... τραγούδι που θ'αποτελέσει και τη b.o του φιλμ Pedale douce (=γλυκειά αδερφή). Ωστόσο το τραγούδι αυτο αναφέρεται περισσότερο στην επιθυμία της Μυλέν να μην έχει φύλο (asexualité) παρά σε μια καθαρή ομοφυλοφιλική δήλωση από τη μεριά της. Μιλώντας για τη ζωή της, η Μυλέν περιγράφει τον εαυτό της σαν ένα αγοροκόριτσο και σίγουρα στα εφηβικά της χρόνια ένιωσε αμηχανία ως προς το θέμα του φύλου, κάτι που δηλώνεται και στο πρόσωπο της Λιμπερτίν. Η Λιμπερτίν ντύνεται με αντρικά ρούχα. Στην αρχή του Pourvu qu'elles soient douces παρακολουθούμε ένα χαρακτηριστικό διάλογο όπου οι δύο άγγλοι στρατιώτες διστάζουν για το αν είναι αγόρι ή κορίτσι. Τα παραδείγματα είναι πολλά, ακόμη και sto clip του Desenchantee.
H Mylene γίνεται οριστικά "γυναίκα" με το Anamorphosee. Αυτό δε σημαίνει σε τίποτα ότι εγκαταλείπει τη "σχέση" της με την ομοφυλόφιλη κοινότητα που βρίσκει sto XXL έναν ύμνο για την ανεκτικότητα στον ερωτικό τομέα.
Με λίγα λόγια, η μεγάλη προσφορά της Μυλεν στα θέματα αυτά είναι οτι από τα μέσα κιόλας της δεκαετίας του 80 δήλωσε αν όχι τη ταυτισή της τουλάχιστον τη συμπαράσταση τους ομοφυλόφιλους. Και τα χρόνια αυτά δεν ήταν τυχαία. Γιατί η κατα τ'αλλα "προοδευτική" κοινωνία μας θεωρούσε ακόμη το AIDS ως "νόσο των ομοφυλοφίλων"..
Τώρα ως προς τις διάφορες φήμες, είναι απλώς φήμες που υποκινούνται πολλές φορές και απ'τους ίδιους τους φαν, ιδιαίτερα εκείνους που αναζητούν στη μυλεν μια εικόνα εναρμονισμένη με τη δική τους ..
Σημασία έχει αυτο που λέει η ίδια η μυλέν και μάλιστα μέσα από το έργο της . Είτε από τη μια πλευρά, είτε από την άλλην, αυτο που έχει σημασία είναι ο σεβασμός και η έλλειψη ανούσιων διαχωρισμών γιατι όλοι στο βάθος "on a besoin d'amour"(=έχουμε ανάγκη απο αγάπη)!


