Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γενικολογίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γενικολογίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

pipologie d'autre fois

Μου είχουν προτείνει πολλάκις να δώ το "into the wild" το οποίο ξεχνάω συνέχεια για έναν περίεργο λόγο. Θαρρώ πως απαιτεί big cohones η απεξαρτοποίηση απο κάθε υλίκο αγαθό, κάτι σχεδόν αδύνατο βάσει της ολοένα και αυξανόμενης καταναλωτικής τερατοποίησης και φυλαργιρίας του σύγχρονου πειραματόζωου ακα ανθρώπου[dafuq?].
Τελευταία* συνειδητοποιώ όλο και περισσότερο πως όσο πιο πολύ πλησιάζει κάποιος σε βάθος το νόημα πίσω απο αυτή την ιδέα τόσο λιγότερο δυστυχής θα είναι.
True story ppl..μπορείς να ζήσεις και χωρις ένα macpro ή μια Canon EOS 60D ή ένα λιχουδιαστό microkorg[hmm,ok ok..αν όχι κάτι σε αναλογικό μπιχλιμπίδι..έστω ένα απλό έγχωρδο].
Και για να το χοντρύνω θα προσθέσω ακόμα ένα κερασάκι ίνφο που δεν ειπώνεται συχνά.Ας παραδεχτούμε πως και οι άνθρωποι καταναλώνονται υπο μια έννοια όπως κάθε υλικό αγαθό..με μια μεγάλη διαφόρα.
Μια διαφορά που έγγυται σε κάτι που θα απέδιδα ώς μηχανισμό "reliving and re-experiencing" και προφανώς εδώ θα αναρωτηθεί κάποιος πόσα κυτταράκια μένουν ακόμα alive απάνου μου αλλά για κακή του τύχη θα επεκταθώ.
Σ'αυτό το σημείο σκέφτομαι σχεδόν πάντα μια φωτογραφία και ένα κείμενο του Μπουσκάλια.Ίσως το μοναδικό που έχω συγκρατήσει απο τους τόνους μπλα μπλα πάνω στην ζωή."Στην πραγματικότητα δεν χάνουμε ποτέ τους ανθρώπους που αγαπάμε. Ζούν μέσα απο εμάς, αναπαράγωντας τους μέσα σε καταστάσεις. Σαν μια σκηνή που θα ήξερες πως θα κινηθούν, θα μιλήσουν και θα σε κοιτάξουν.
Ίσως υπο αυτό το σκεπτικό να μην φοβάσαι ποτέ αν θα αφήσεις πραγματανθρώπους πίσω σου γιατί ναι.. μπορεις να ζήσεις δίχως το πρώτο συνθετικό ή και το δευτερο ενίοτε.
who knows?I don't of course..



*one and a half year ago
*post dedicated to fanouris-the cat
*well..obviously not (only)