Είσαι στην ηλικία των 15 και δεν ψάχνεσαι. Αυτο που θέλεις το έχεις μπροστά σου. Το θέλεις χωρίς κάποιο ιδιαίτερο εγκεφαλικό κάψιμο. Δεν είναι ανασφάλειες, δεν είναι τάσεις. Είναι έλξη. Βιώνεις συναισθήματα.
To Naissance des Pieuvres το ανακάλυψα εντελώς τυχαία ψάχνωντας το Trahison. Νομίζω πως όλοι μας λίγο πολύ έχουμε ζήσει μια παρόμοια κατάσταση. Εν αντιθέση οι ανασφάλειες εδώ πηγάζουν απο το άτομο που σχηματίζει λανθασμένες εικόνες. Γιατί απλά «πρέπει». Τι πρέπει jaisus?
Είναι απο αυτές τις ταινίες που σε κάνουν να αναρωτιέσαι στο τέλος ποιο είναι το θύμα. Ίσως και οι τρείς χαρακτήρες να είναι θύματα της ίδιας τους της αδυναμίας και εδώ δεν θα συνεχίσω coz I suck analyzing :Ρ.
Οι προβληματισμοί μου επικεντρώνονται στο πόσο taboo είναι ακόμα μερικές επιλογές και στο πόσο εσύ σπάς ακόμα το κεφάλι σου να νοήσεις πως μερικά πράγματα δεν πηγάζουν απο πολύπλοκες συμπεριφορές,ψυχολογικά και όσα σκατά αναλύεις γιατί δεν γνωρίζεις.
Είναι τόσο απλό όσο δεν μπορείς να το δεχτείς.
Εσύ και εσύ και εσύ.
Είναι τόσο απλό όσο δεν μπορείς να το δεχτείς.
Εσύ και εσύ και εσύ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου