Donna

On a waggon bound for market
there`s a calf with a mournful eye.
High above him there`s a swallow,
winging swiftly through the sky. 

How the winds are laughing, 
they laugh with all their might. 
Laugh and laugh the whole day through, 
and half the summer`s night.

"Stop complaining!“ said the farmer, 
Who told you a calf to be ? 
Why don`t you have wings to fly with,
like the swallow so proud and free?“ 

Calves are easily bound and slaughtered, 
never knowing the reason why. 
But who ever treasures freedom,
like the swallow has learned to fly.



L'absente


Δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνα τα βράδια που περίμενα πως και πως να κατέβει η μουσική απο το napster(damnit πόσα χρόνια πριν). Δύο λεπτά ακόμα γαμώτο! Νein! βροντοφώναζε ο padre padrone. Ύπνος καταναγκαστικός στο γκρίζο δωμάτιο με την ραπτομηχανή. Σ' ένα κρύο και ξένο δωμάτιο που δεν έβλεπα την ώρα που όλα θα γίνονταν όπως πριν ή τουλάχιστον θα τελείωναν επιτέλους. Μερικές φορές ήμουν τυχερή και συνειδητοποιούσα πως ο Α. γύριζε και χαμογελαστός με έπαιρνε να κοιμηθούμε μαζί.
Κοιτώντας πίσω αναρωτιέμαι ακόμα πόσο κοντά είναι τα όρια της χαράς και της θλίψης. Είναι απίστευτο το πόσο θάρρος και ψυχραιμία κρύβουμε μέσα μας ή και το αντίθετο. Έπειτα, ηρεμία..ας πούμε. Είναι επίσης αξιοθαύμαστο πόσο παραμένουμε ίδιοι και παρά ταύτα διαγράφουμε ή καλύτερα θάβουμε πράγματα γιατί όσο και να το θέλουμε οι ουλές μένουν πάντα εκεί. Δώδεκα χρόνια μετά νιώθω πως μεγάλωσα έναν ακόμα εαυτό και έχω άλλους τόσους. Δύσκολη δουλειά για ένα παιδί..

The Tree and the Cat


"Because if not for the cat, the tree would not have had a story to tell".




"We showed him the piano; it was as if we were introducing someone to him to the first time. He lifted the lid, hit a couple of keys, smiled and murmured, “He’s got character”. Later: “He’s unpredictable. I like it”. He played a little more, and called out to us once more: “Hmm… there’s a slight chance that I might break it. I get excited sometimes.” We didn’t tell this to our hosts; instead, we crossed our fingers."

pl12-12-12

songies του 12 μου.
και μόλις συνειδητοποίησα ότι είναι 12.
spoooky.

Αχταρμάς



















Τρίτος χρόνος σ' αυτή την πόλη και μου φαίνεται πως φτάνω το level του "seen enough,time to move on". Μέσα σ' αυτό το παραμελημένο σύνολο με τις σκόρπιες σκηνές απροσδόκητης γοητείας, νιώθεις μια φευγαλέα ανακούφιση πως ευτυχώς κρατάς ακόμα τα κομμάτια σου.Δίπλα σου το χάος.Και ας κάνεις φαύλους κύκλους και ας χάνεις τα πάντα. Το πιο τρομαχτικό είναι να εγκαταλείπεις τα θέλω σου,τον εαυτό σου για μια σάπια καθημερινότητα.

Σ'αυτή την πόλη είναι συσσωρευμένος όλος ο παραλογισμός και η ματαιότητα.Ο εγκέφαλος μου κάνει μικρά εσωτερικά κράς από την ολιγόλεπτη απόσταση εξαθλίωσης και υπερπολυτέλειας. Άνθρωποι μου μιλάνε σε μονάδα δραχμής συγκρίνοντας μου μισθούς,πετρέλαια,νοίκια και δε μπορώ να θυμηθώ καν εκείνη την εποχή. Λογικό αφού οι ανάγκες μου καλύπτονταν το πολύ με 3 κατοστάρικα.Συμβιβάσου λένε.

Συμβιβάζομαι.Περιφέρω το κορμί μου σε λεωφορεία γεμάτα σκατίλα,μιζέρια και ξυνισμένες μουτσούνες που μουγκρίζουν.

Σκεφτόμουν κάποτε να άρχιζα κάποιο κόμικ, ανάμεσα στο δίωρο που έχανα καθημερινά από την ζωή μου, για να φτιάξω το προφίλ από τυπικές μορφές επιβατών. Από τις κλασσικές γιαγιάδες που μονολογούν στον αέρα για την νεολαίρα που δεν παραχωρεί τις θέσεις μέχρι τον κάθε καρακαημένο που κοιμάται σε awkward ότι νάναι positions.Ίσως βέβαια θα έπρεπε να προηγηθεί αντίστοιχο κόμικ που θα αφορά το πελατειακό κοινό των βού- πού. Ιστορίες καθημερινής νεοβλαχιάς-νεόπλουτοι και μή. Όλοι τους απαιτούν.

Εντέλει τι μορφή έχει η επιτυχία;

Χιπστεροειδούς φύσεως με μπόλικα μπιχλιμπίδια και πι άρ; Πιο χόλυ μουστάκι πεθαίνεις. Εκτός και αν είσαι ο Ν. Λoύβρος και έχεις πιάσει το βαθύτερο νόημα.Κουλτούρα-λεσβία-ποτά.Ας πρωτοπορήσει και κάποιος άλλος πια γιατί είναι κρίμα.

Και το πιστεύω πως υπάρχουν άτομα που έχουν να πουν και να κάνουν πολλά.Δυστυχώς οι μισοί  προς το παρόν κάνουν άλλα ντ 'άλλων και οι άλλοι μισοί έχουν κατάθλιψη.



15512


 This city's no longer mine
 There's sadness written on every corner
 Each lover was made to sign
 Now I hear them calling me over and over