Shikata ga nai

Θα ακουστεί πολύ ηλίθιο αν πώ πως αυτό το τραγούδι για μια περίοδο αποτέλεσε ύμνο για να forzarw στους στόχους μου.[Yup,yup.. αποφάσισα να γράψω καμιά μαλακία να γεμίσω το μπλόγκ μου :Ρ ]. Το πρώτο μου καρδιοχτύπι έτυχε να είναι όσο ψεύτικο είναι το ξανθό εις την κεφαλή της αυτού μεγαλειότητας Ματζάνα. Μου άφησε όμως γεύσεις, αρώματα, φόβους, πολύ μουσική, ηλίθια κολλήματα [βλ.βίντ κ.α] πολλά όνειρα, απελευθέρωση και την αγάπη για έναν νέο τόπο[κρατάμε τον τόπο].

Το καρναβαλέρια γίνεται κουραστικό μετά τα 22[φίλτατε Jason διαισθάνομαι την βαθύτατη κατανόηση 00].Ε, λοιπόν όταν με ρωτάνε όλοι γιατι κ*βλ*ν* τόσο με την Αθήνα δεν βρίσκω τρόπο να εξηγήσω πως ναι my beloved one που έχεις γουρλώσει ματάρες… γουστάρω σαπίλα, γουστάρω να τρέχω μαζί με το πλήθος, γουστάρω γκρίζο και τόσα άλλα που δεν γνωρίζεις και δε θέλεις να γνωρίσεις γιατί υπερτερούν οι πρώτες εικόνες.

Νιάχ, δεν παραπονιέμαι [απαγορεύεται].

Προς το παρόν αναμένω την πλήρη ανάρρωση για κανα τριήμερο+ ταξιδάκι.



yo!